بود . « 1 » چنان‌كه آيات سوره دهر ، كوثر و . . . درباره آن بزرگوار است . فاطمه ( عليها السلام ) از جانب پدر به « سيدة نساء العالمين » و « ام ابيها » لقب گرفت . ازاين‌رو مردم انتظار داشتند كه پس از وفات رسول‌الله ( ص ) نسبت به يگانه يادگار آن حضرت - آن‌هم دخترى با آن‌همه فضايل - جامعه اسلامى و زمامداران آن ، احترام وافر قائل باشند ؛ ولى با تأسف ، رقابت قدرت در ميان اصحاب پيامبر به‌گونه‌اى شدت گرفت و بىاحترامى نسبت به ساحت آن دخت گرامى به‌گونه‌اى شد كه با فاصله كوتاهى از وفات پيامبر ( ص ) او نيز به آن حضرت پيوست . يعقوبى مىنويسد : رسول خدا ( ص ) جز فاطمه ( عليها السلام ) ، فرزندى به‌جا نگذاشت و او هم چهل شب و به قولى هفتاد و به گفته برخى سى و به قول ديگران ، شش ماه پس از وفات پدر درگذشت . وى به شوهرش على ( ع ) وصيت كرد كه او را غسل دهد . على ( ع ) نيز به كمك اسماء دختر عميس ، او را غسل داد . اسماء خدمتگزارى و پرستارى فاطمه مىكرد . فاطمه شبانه دفن شد . هيچ‌كس جز سلمان و ابوذر و به قولى عمار ، در اين مراسم حاضر نبودند . زنان پيامبر و نيز زنان قريش در بيمارى فاطمه ( عليها السلام ) بر او وارد شدند و گفتند : چگونه‌اى ؟ گفت : خود را از دنياى شما بيزار و از جدايى شما شادمان مىبينم . با دلخورى از شما ، خدا و رسول را ملاقات مىكنم . زيرا حق من نگه‌داشته نشد و پيمان من مراعات نگرديد و وصيت پذيرفته نشد و حرمتم ناشناخته ماند . « 2 » از اين عبارات و شواهد فراوان ديگرى كه در كتاب‌هاى معتبر تاريخى به‌چشم مىخورد ، استفاده مىشود كه رقابت قدرت و انحصارطلبى در امر خلافت پس از مخالفت اهل‌بيت به خشونت كشيده شده است ! تا آنجا كه حتى حرمت حضرت زهراى مرضيه ، يگانه يادگار رسول‌الله ( ص ) نيز شكسته شد . « 3 »

--> ( 1 ) . احزاب ( 33 ) : 33 . ( 2 ) . ابن‌واضح ، تاريخ يعقوبى ، ج 1 ، ص 512 ؛ نيز بنگريد به : مسعودى ، التنبيه و الاشراف ، ص 269 . ( 3 ) . ابن‌قتيبه دينورى ، الامامة و السياسة ، بخش اول ، ص 29 ؛ شهرستانى ، الملل و النحل ، ج 1 ، ص 57 ؛ بلاذرى ، انساب الاشراف ، ج 2 ، ص 268 .